วันนั้นนึกครึ้มไปกินจิมตั๊กที่ร้านยอลบงของเซเว่นโอปากับพี่เราสองคน ก็ไม่คิดว่าจะได้เจอโอปาหรอก แต่พี่เราเห็นโอปาใส่หมวกเดินเข้าร้าน พอเราหันไปมอง โอ๊ะ…โอปาจริงๆด้วย ตื่นเต้นกันใหญ่ อยากเดินไปขอลายเซ็นต์ แต่คนในร้านดูนั่งกันสบายๆ เราเลยเรียกผู้จัดการร้านที่นั่งตรงเค้าเตอร์มาถามว่า เราขอลายเซ็นต์เซเว่นโอปาได้ไหม เขายิ้มแล้วบอกว่าได้ เท่านั้นละเรากะพี่หยิบสมุดกะปากกาไปหาเซเว่นโอปาทันที ตอนนั้นพูดอะไรไม่ถูกนอกจากยื่นสมุดให้เซ็นต์ แต่พี่เรามีถามโอปาคุยกันเล็กน้อย ^^ รูปนี้ที่โอปาเซ็นต์ให้…
Latest Entries »
Hong Kong Asian Pop Music Festival จัดที่ Hong Kong Convention & Exhibition Center Hall 5 B,C โดยในงานได้แบ่งเป็น
–> HKAF Music Showcase จาก 6 ประเทศ
–> Asian Next Super Nova Competition รายการนี้ละค่ะที่มีน้องๆ THE BOSS อิอิ
โดยการแสดงทั้งสองรายการจะสลับกันแสดงไปมาค่ะ อันหลังเป็นการแข่งขัน มีด้วยกันสองรอบ ซึ่งน้องๆเราผ่านรอบแรกได้รับรางวัล Best Stage Performance Award รอบที่สองเหลือเพียงสามทีม โดยรอบนี้ต้องร้องเพลงของคนอื่นในสไตล์ของวงตนเองค่ะ น้องๆเลือกเพลง Propose ค่ะ อยากบอกว่า ใครได้ฟังก็ต้องเคลิ้ม เสียงน้องๆดีขึ้นเยอะมากค่ะ จากที่ดีอยู่แล้ว ได้ฟังสดๆ อึ้งไปเลย การควบคุมเสียงก็ดีขึ้น ฟังแล้วประทับใจมาก ถึงขนาดกล้องสั่นเลยทีเดียว ยิ่งตอนรอบแรกที่น้องได้รับรางวัล มือสั่นจนถ่ายไม่ได้เลย ฮ่า ๆ
การแสดงของทุกๆประเทศก็น่าประทับใจไม่น้อย โดยเฉพาะวงของมาเลเซีย เล่นได้มันส์มาก ฮ่าๆๆ ยกเว้นแค่คนในประเทศนี่ละที่ทำให้อารมณ์เสีย ไม่มีความเป็นระเบียบในการดูคอนเสิร์ตเลยแม้แต่น้อย คนที่นั่งหลังสุด วิ่งมาหน้าเวทีงี้ โดยที่พวกสต๊าฟไม่คิดจะจัดการอะไรเลยกับคนของประเทศตัวเอง แต่กลับมายุ่งกับคนต่างชาติอย่างเราที่นั่งอยู่กับที่ เป็นคอนเสิร์ตแรกที่ไปดูแล้วรู้สึกแย่ๆกับคนดู และสต๊าฟมากๆ ข้ามเรื่องนี้ไปละกัน เฮ้อ…
หลังจบงานเรากับพี่ก็รีบไปยืนรอคิวแท็กซี่ เพื่อไปรอน้องที่โรงแรม และจะได้ให้ของขวัญกับจดหมายน้องๆด้วย พอรถน้องๆแล่นมาถึงโรงแรม รถจำเป็นต้องจอดอยู่ข้างหน้าโรงแรม ยังไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ เพราะรถของเอสเจเอ็มสองคัน เพิ่งจะเข้าไป และยามก็กันแฟนๆอยู่ เรากับพี่เลยไปให้น้องเห็นหน้า คนแรกเป็นอินจุนที่เราไปบายๆให้ ตามด้วยน้องเจย์ เพราะว่าอินเจเค้านั่งข้างกัน ฮ่า ๆ น้องน่ารักมากๆ ดูแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นเรากับพี่ คงไม่คิดว่าจะตามมาให้กำลังใจถึงฮ่องกงละมั้ง มิกะนั่นนั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนใจใคร จะให้ฮยอนมินเรียกให้ ฮีก็ทำท่าทางงงงวย ที่เห็นหน้าเรา ก่อนจะทำท่าเหมือนเก็ต เราเลยชูถุงของขวัญของมิกะที่มีจดหมายของมิกะกับฮยอนมิน แล้วชี้ไปที่ถุงว่ามีของขวัญมาให้ พร้อมกับชี้ให้เรียกมิกะ แต่…ฮยอนมินกลับลุกจากที่นั่ง ยืนอยู่บนทางเดินรถ และคุยกับเรา โดยฮีชี้ที่ตัวเอง แล้วพูดว่า ‘나 나 나…’ คือฮีจะถามว่าของผมเหรอ ฮ่า ๆ แต่ใช้ภาษาได้แบบว่า -*- ฉันนูนานายนะฮยอนมิน หลายปีนะย่ะ….ฮยอนมินก็ยังย้ำถามอยู่แบบนั้น จนโอปาเมเนเจอร์มาไล่แฟนคลับที่ขวางหน้ารถให้ถอยไป เรากับพี่เลยไปโผล่หน้าให้คารัมเห็นหน่อย คารัมก็ดูเหมือนจะจำได้ ยิ้มได้น่ารักมากๆ
จากนั้นเรากับพี่ก็ไปรอตรงที่กั้น เพราะมั่นใจว่าโอปาต้องออกมาเอาของน้องแน่นอน และก็เป็นอย่างที่คิดไว้ โอปาพอเห็นพวกเราก็ยกมือขึ้นเซย์ไฮ เรากับพี่ก็เรียกโอปากัน และยื่นของขวัญของน้องๆส่งให้ และพูดคุยอีกนิดหน่อย ก่อนที่โอปาจะกลับเข้าโรงแรมไป ส่วนเรากับพี่ก็ยืนเป็นบ้าเป็นหลัง ที่ฮยอนมินเล่นด้วยแบบน่ารักมากจริงๆ สุดท้ายก็เห็นฮีน่ารักจนได้สิเรา ฮ่า ๆๆ 귀여운 감자!! พอเป็นบ้าเป็นหลังกันได้สักพัก เราก็กลับโรงแรมกัน มาสนุกสนาานกันต่อที่ห้องพักกับความน่ารักของน้องๆ
จริงๆในงานเรากับพี่ก็ถือป้ายไฟ ขณะถ่ายวีดีโอไปด้วย ฮาดี…แต่ก็ทำให้น้องเห็นได้โดยเฉพาะฮยอนมิน พอกลับมานั่งดูแคม ฮีเป็นคนแรกที่เห็นเลยก็ว่าได้ คนอื่นก็ดูเหมือนทยอยกันเห็น ก็ว่าอยู่ว่าพอน้องเห็นหน้าพวกเราไม่ค่อยมีอาการตกใจเท่าที่ควร ฮ่า ๆๆ ยกเว้นก็แต่ 멍미카 ฮ่าๆๆ รายนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่เห็น เพราะมัวแต่ตื่นเต้น เคร่งเครียดกับการแสดง คนอื่นในวงก็เป็นนะ แต่การแสดงออกแตกต่างกันออกไป มิกะดู 멍 จริงๆนะ เอ๋อได้น่ารักเสมอ เพราะความเอ๋อนี่ละถึงรัก ถ่ายไปก็สั่นไป คิคิ ถึงมิกะไม่เห็น แต่ถ้าเห็นของขวัญคงรู้แล้วว่ามาหา เพราะฮยอนมิน อินจุน เจย์ และคารัมเห็นกันหมดแล้วน๊ามิกะ ฮ่า ๆ รักเสมอ ><
วันนี้ไปสนามบินฮ่องกง เพื่อจะเอาของขวัญชิ้นสุดท้ายไปให้กับซองมินและฮยอกแจ ดูพูดน่ากลัวไปไหมของขวัญชิ้นสุดท้าย เหอๆ กับของขวัญที่ทำเป็นโปรเจ็คกันระหว่างบอร์ดฮยอกมินของไทยกับต่างชาติด้วย ขอบอกเลยว่าเป็นวันที่เหนื่อยมาก เพราะนักร้องจากชาติอื่นๆส่วนใหญ่ก็มากันในวันนี้ด้วย ทำให้วิ่งวุ่นเลย จากประตูเอไปประตูบี ถึงทางออกจะมีแค่สองทาง แต่ไกลกันมาก
พอดูจากจอทีวีปุ๊บว่าเอสเจเอ็มมาแล้วก็วิ่งสุดชีวิตไปหา โชคดีที่แฟนคลับฮ่องกงรุมเอสเจเอ็มจนเดินออกมาไม่ได้ เราเลยวิ่งไปดักข้างหน้า เพื่อส่งของให้ซองมิน ซองมินเค้าเดินนำหน้ามาเลย ต่อด้วยน้องเฮนรี่ ส่วนคนอื่นต้องบอกว่าถูกตัดขาดจากสองคนนี้มากๆ แทบไม่เห็นหัวเลย แฟนคลับรุมกันเยอะจริงๆ
เราพยายามส่งของให้มิน แต่ว่ามินก็ไม่รับ ที่ไม่รับเพราะมือเธอไม่ว่างเลย มือซ้ายถือกระเป๋า มือข้างขวาถือพาสปอร์ต- -” จนเราพูดว่า 마지막 เท่านั้นละ มีหันมามองหน้านิดนึง ก่อนที่ถุงในมือเราจะตกไปอยู่ที่ผู้จัดการ เป็นอันว่าของถึงมือแล้ว เราเลยถอยออกมาจากตรงนั้นด้วยความโล่งใจมากๆ ตอนที่พยายามส่งของให้เห็นน้องเฮนรี่จับชายเสื้อมินด้วย น่ารักมากๆๆ >///<
เฮ้อ…พอให้ของได้ก็โล่งใจนะ แต่ก็ใจหาย ไม่ใช่ว่าจะเลิกรัก แค่ขอถอยออกมามองดูอยู่ห่างๆ การที่ได้มาเกาหลี ได้เจอซองมิน ไม่ว่าจะที่สนามบินอินชอน ที่คิสเรดิโอ หรือแม้แต่ที่นี่ เราก็พอใจแล้ว ของขวัญที่ทำด้วยมืออย่างผ้าพันคอสองผืน ก็ถึงมือมินกับฮยอกแล้ว ของขวัญที่ถักด้วยใจ ของขวัญชิ้นสุดท้าย มันคือความรักทั้งหมดที่มีให้ทั้งคู่ ขอบคุณมากกับช่วงเวลาดีๆ รูปข้างล่างเป็นถุงที่ผู้จัดการเป็นคนรับไปจากมือเราค่ะ ^^



